Sevgili Dostlar Bu bölümü de sizden gelen şiirlere ayırdık.Yazdığınız Şiirleri, duygularınızı bizimle paylaşmak istiyorsanız edit@ceylanpinari.com adresine göndermeniz yeterli olacaktır...( Sadece size ait şiirler göndermeniz özellikle rica olunur )

BIRAMI........!!!!!!!!
　
Ne günüm gün, ne gecem gece, ansızın gittin gideli bıra.
Ruhum yaz yangını gibi,gözlerim nisan yağmurları kadar ıslaktı.
Bir temmuz yaz akşamında kaydın bir yıldız gibi iki yıl geçti bile bak bıra.
Gidenler unutulur demişlerdi? Ben seni hiç unutmadım.! yaşam devam ediyormu ki bıra.
　
İsteklerim Mehter marşı gibi iki ileri bir geri,gün aheste ağarmakta tıpkı saçlarım gibi.
Yaşantım yavaş yavaş giden bir tren anımsatsada,yarı aksak yol almakta ağırdan ağıra.
Ellinci istasyonuda yarıladık hiç birşey anlamadan,anlaşılmağın uzağındayken ah bıra.
Ne yaşantım yaşantı,ne sevdalar sevdalı,ne yazlarım yaz eeh öylesine gün doldurmaktayım bıram gün
                                                                           Ömer Faruk KARAOĞLAN
                                                                            24.AĞUSTOS.2010 İZMİR

 

Yenilgi....

Anımsıyorum, karanlığında gecenin

Ürpertiyle uyandığım zamanları.

Tatlı bir düştü,

Gizem dolu bakışlarında, hayallerim.

Umuda yenik düştüğümde,

Mazilerken geleceği,

Gölgen sinmiyordu

Akan yaşam nehrimde.

Kovalıyordum, kucaklamak isterken sevgini

Çabuk ve ansızın, tanıyıp yitirmiştim

Soğuğun hükümranlık sürdüğü

Eksilmeyen ışınlarını çekmişti

Küskünlüğünü ilan eylerken güneş.

Şubat el sallıyordu inatla bahara

Ve unutmuştum aşkın tadını.

Sen yokken, sen uyurken

Yağan yağmurda tüketiyordum,

Sensiz zaman çığlıklarını.

Baltaları gömememiştim toprağa;

Kaybetmiştim, bulamıyordum tılsımımı,

Ve yine yenilgiyi yaşıyordum bedenimde.

Özlemeyi özlemiştim,

İstiflerken yürek sızıntılarımı,

Taşıyordum hamal  misali hüzünleri....

Titrek sokak kandillerinde

Ve tekmelerken içimdeki külleri

Yalnızlığım, unutulmuşluğumla

Birleşiyordu sigaramdan tüten dumanla

11//03//1999

Hikmet Dirsek

ATA MEMLEKETİME ÖZLEM
 
Bir başka kokar urfa toprağımın yağmur yağdıktan sonraki kokusu.
Otu seneyi aştı ciğerlerime çekmeyeli iksir kokulu nefesini.
Ata memleketim,ilim,her ne kadar uzak kalsakta seninle birtanem.
Daima var olacaksın hafızamda,benliğimde,kurduğum düşlerimin içinde. 
 
 
Uyku mahmurluğu içinde istemler henüz tan ağarışı düşmeden solğun yüzlere.
Seni anımsadım torağım babamı,dayımı,anneannemi,bağırna bastığın saati,dakikayı ve hatta o günleri.
Daima aklımın bir köşesindesin atam aklıma gelireken şu soğuk kış günleri vede gecelerinde anlıyormusunuz.
Özlemini duyarak seviyorum, İlimi, toprağımı,havasını,burnumda tüter oldu sensizlik uzağındayken canım ceylanpınarımı.

  ÖMER FARUK KARAOĞLAN
  07 / 01 /2010 PERŞEMBE İ Z M İ R

Geceler uzundur

Aynı sohbetin defalarca

Yapılabileceği kadar

Aynı komedinin defalarca

Anlatıldığı halde gülündüğü

Yada Şıhın dediği gibi

Uzak memleketteki

Akrabaların ezberlendiği kadar.

Doğacak davarların

Hayat hikayesi kadar

Akan çeşmenin nimet olduğu kadar

Sonunda soru sormanın

günah olduğu kadar

paket sigaranın suyunun çıktığı kadar

bazen Koçero’nun hayat hikayesi kadar

bazen Zinar kadar

birde bakarsın yasin olmuş gece

bitmek nedir bilmez aslında

bitirmek istemezsin

akar gider Fırat gibi

Dicle gibi

Uzar gider Cudi gibi, 

Doğar kendi içinde

Koca bir alanı kaplar gibi

Anlayabiliyormusun

....................................
hasan kaya

DOST

Düş bahçemin gonca gülleriydi hayallerim.

Sabahın tan ağarışı düşerken,akşamın alaca karanlığına.

Taze sevdalar henüz düşmeden gönüllere çiğ damlası gibi.

Ben seni anımsıyorum henüz uyku mahmurluğundayken dost.

Yokluğun ne garip bir olguydu tam farkına varamadan.

İsteklerim niye hep rötar yaparki sensizliğin uzağındayken.

Gelipte geçiyor istemler ne fark ederki,akşam karanlığı düşmekteyken gönüllere.

Her an aklımdasın unutmak mümkün değil seni,adam gibi adamdın canım dost.

ÖMER FARUK KARAOĞLAN

12.11.2009 İZMİR/HATAY

SOKAK ÇOCUĞUYAM

Ben sokak çocuğuyam garibem

Hani düştüğünde tutanı olmayan biriyem

Ayakkabı boyayan simit satan

Parklar da inşaatlar da yatan

Okul nedir bilmeyen

Sevgiyi heçkimsede görmeyen

İtilip kakılan hor görülen

Gecelere bel bağlayamam

Ben bir sokak çocuğuyam

Sıcak bir aş nedir bilmiyem

Her gece sıcak bir yuvanın özlemimi çekiyem

Bilir misiz bende sizin gibi can taşıyem can…

Ekmeğimi taştan çıkarıyam

Her günümü Mevla’mla geçiriyem

Gecelerce çöp toplirem kâğıt ariyam

Bazen oyuncak ta buluyam ama hiç oyniyamiyem

Günde iki saatte olsa yatıyam

Her gece parkta bekçiden kaçıyam

Göklere yıldızlar saçıyam

Yıldızsız geceler de yatıyam…

NEŞET BOZKURT…

Ağlama

Bir sabah gülüm bir sabah
Uyanirsin belki bensizlige
Gunes yine ihtisamli bir dogusla
Gurub ederse gökyüzüne
Bulutlar sarmissa basi yüksek daglari
Sokaklar unutursa aglamayi
Sen sakrak olursa alem
Sevdali yüreklerde yanarsa ates
Aglama...!
Gün batimlarinda asiklar dolarsa tepelere
Ve sarilirsa yürekler birbirine
Gece bir baska sirlar fisildarsa kulaklara
Ay suh bir kadin gibi süzülürse
Kara yüzlü bulutlarin arasindan
Yildizlar belgelerse eger yanlizligi
Hüzün limanindan sessiz kalkarsa gemiler
Mevsim kissa ve dökülürse yapraklar bensiz yollara
Tutusursa gün bitimlerinde gunes
Aglarsa semalar
Yildirimlar çakarsa aglayislara
Caresizlige yenilirse zaman
Aglama...!
Ve bir sabah gülüm bir sabah
Yeni bir günde yeserirse küskün güllerin
Kis bitmisse
Bulutlar çekilip giderse dag baslarindan
Ay olanca guzelligini yansitirsa dünyaya
Yildizlar bir baska parlarsa semada
Gün batimlarini izlersen omuzunda birinin
Yuregini sarmissa alevler
Sevdalanmissan gelecege
Unutmussan benli gecmisi
Gözlerinde kendini görüyorsan an be an
Fisildarsa kulagina en güzel nagmeleri
Anlatirsan ona olan sevgini
Anlatilamayacak kadar seviyorsa yuregim
Ve solmussa mezarimda yedi verenler
Iste simdi aglama vaktidir
Ölümüm ölüm olmustur
Benimle gömülmüstür sevdam topraga
Agla yeni sevdana Agla
Bitmistir eski sevdan
Toprak kokar elleri ve bitmistir
Kabirde umutla bekleyenin umudu
Iste simdi aglama vaktidir agla...

Lokman DEMİR

YAYINLANMASINI İSTEDİĞİNİZ ŞİİRLERİNİZ İÇİN